CHAAI RADIO

             
<=กรุงเทพฯ,Thai <=อเมริกา, WashingtonDC <=รัสเซีย, Moscow <=เกียวโต,Japan

วันจันทร์ที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2551

เรื่องของผู้บริโภค / ( Public Supply1 )

14 มกราคม 2551

1310 น.
แล้วกระแสไฟฟ้าก็มาเป็นปรกติ ดับไปตอนสิบโมงนิดๆ แล้วก็มาตอนสิบเอ็ดโมงครึ่ง เสียงขลุกขลัก ก๊อกแก๊กในห้องทำงานน้องๆผู้ทำงานเขาเริ่มมีชีวิตชีวา แสงไฟส่องสว่างขึ้นระบบงานเดินเครื่องต่อ ยังเหลืออีกโจทก์นั่นคือน้ำประปาตามคำให้การของผสข.นักวิ่งจ๊อกกิ้งยามหัวรุ่งที่ได้ข่าวมาจากแม่ค้าปาท่องโก๋บอก “ น้ำประปาจะหยุดไหล 14/15/16/17 มค.นี้แน่นอน “ ซ้าธุ !อะไรก็เกิดขึ้นได้ถ้ามันจะเกิดแต่ก๊ะระบบน้ำเพื่ออุปโภคนี่ ขอเฮ๊อะท่านหัวหน้าผู้ให้บริการเอ๋ยหากจะให้มันหยุดไหลจริงๆก็ขอให้หยุดไหลเฉพาะกลางคืนได้ไหม๊ ? .......... ซ้าธุ ขณะนั่งเขียนบันทึกอยู่นี่ไปลองบิดเปิดก๊อกน้ำมาแล้วยังไหลอยู่อย่างแรงขอบคุณครับ(1350 น.) มีคำสั่งจากเมืองหลวงฟ้าอำมรให้เดินทางเข้าไปหน่อยจากท่านบิ๊กบอสสำนักงาน ฮือออ ........ สำคัญก้ออีตรงข้าวของอุปกรณ์ประจำกายตูข้านี่แหละทั้งแบกทั้งหามกระเต็งใส่บั้นสะเอวก็ทั้งนั้น เทินใส่หัวด้วยแยะไปหมด
“ ตูล่ะงึดเมิง ............ เอาไปไมพะเนินเทินทึก ? ”
“ ฮืออออ ........ ตูก้อว่างั้นแหละ ? ”
พวกเพี่ยนๆ(เพื่อน) มันมะรู้ไรหรอก มะเห็นใจเรา ....... มันมะนึกถึงสมัยก่อนเก่าโน้นนนนน ตอนตูข้าเรียนชั้นประถมมูล ไรก็แล้วแต่เมื่อนำมันมาก็นำมันกลับถิ่นฐานเดิมของมัน เพื่อให้มันได้อยู่ในที่ๆมันอยู่ของมัน ถ้าให้มันอยู่ก๊ะถิ่นที่อยู่ใหม่กลัวมันจะเหงาต้องนำมันกลับที่ๆมันควรอยู่มันจะได้สบายใจน่ะ เช่นกันของๆใครที่ใครเคยใช้ ของสิ่งนั้นบ่อยๆเขาก็ควรนำมันไปด้วยแหละ ........ ก็ด้วยเหตุผลนี่แหละจึงทำให้ตูข้าได้กระเต็งหาบและหาม เสื้อผ้าหนังสือแลอุปกรณ์กีฬาไป – มาด้วยตามทุกสถานถิ่นที่ๆไปน่ะด้วยว่าต้องใช้มันเสมอๆ .......... น่ะ
“ แต่ เอ ....... หรือจะเอาไปด้วยซักครึ่งหนึ่งของจำนวนทั้งหมด ? ”
ก็คิดนะเวลาจัดเตรียมกระปุ้งกระเป๋าสัมภาระ
“ ช่างเหอะต้องใช้มันอยู่ดีเอาไปหมดเลย ! ”
ผลสุดท้ายของงานการจัดเตรียมสัมภาระเดินทาง ทุกทีก็มักจะลงเอยแบบนี้ต้องใช้มัน.
“ 499 นะที่พี่ซื้อไว้ให้น่ะแล้วก็หา 173 เผื่อพี่ด้วย ”
ป้าน้อยศรีสุวรรณบ้านอยู่ย่านห้วยขวางเป็นพี่ที่เคารพนับถือถูกชะตากัน มีไรแกมักจะโทรมาบอกเล่าให้ฟังโน่นนี่จิปาถะ แกเป็นผู้ที่ออกจะมีคติประจำตัวทางเรื่องงานทำบุญบริจาคทานเด่นชัดอยู่ป้าน้อยนี่ อย่างที่เห็นๆแกทำมานี่คือแกจะกลับไปหมู่บ้านถิ่นฐานบ้านเกิดของแกทางอำเภอบางมูลนาคจังหวัดพิจิตรโน่น แกบอกสามเดือนทีสี่เดือนทีกลับไป ซื้อสิ่งของข้าวปลาอาหารเครื่องทำครัวไปโรงเรียนประถมศึกษาประจำหมู่บ้านที่แกเคยเรียนหนังสือ แล้วลงมือทำอาหารมื้อกลางวันเลี้ยงเด็กๆที่โรงเรียน(รุ่นพี่เลี้ยงรุ่นน้อง) แกบอกก็ทำของแกอย่างนี้เป็นประจำทำมาหลายปีต่อเนื่อง เออ อนุโมทนาสาธุก๊ะแกอยู่ผู้ที่คิดแบบนี้ ช่วยกันเลี้ยงเยาวชนคนของชุมชนบ้านเกิดของตัวเอง เห็นด้วยครับแบบนี้ ส่วนการซื้อเบอร์ซื้อหวยนี่ดูเหมือนจะแยก กันไม่ออกก๊ะแกอยู่ ซื้อได้ซื้อดีซื้อประจำทุกงวดมั๊ง(ข้อมูลจากลูกสาวแก) งวดไหนมีเด็ดๆแกจะโทรมาสะกิดบอกตูข้าทุกที แต่ให้ตายเถอะโรบิ้น ! ที่ป้าแกบอกมาน่ะยังไม่ถูกซักงวด ! (จู๊ ...ๆ อย่าเอ็ดไปเดี๋ยวแกจะเสียใจ ดีที่ตูข้าเป็นประเภท ไม่นิยมการเล่นพรรค์นี้) แต่ก็ผิดสังเกตุอยู่ขณะที่แกบอกตัวเลขมาทางตูข้าว่าให้ซื้อ ....... ให้ซื้อน่ะไม่ถูกเลย แต่บางงวดป้าแกโทร.มาบอกให้ไปช่วยกินแกเลี้ยงเพื่อนๆร่วมซอยแล้ว ไปกินเชิญ ......... โฮ๊ววววยังไงนี่บอกหวยก็มะถูก ?
“ พี่ถูกหวย ”
“ อ้าววว ......... จริงเหรอพี่ ? ”
“ จ้า นี่ทำก๋วยเตี๋ยวเลี้ยงชาวในซอยอยู่นี่มาเลยมากินด้วยกัน ”
โฮ๊ะ ........... ยังไง ?
“ แหมพี่ จะไม่ให้แกถูกได้ไง๊ ....... แกซื้อแต่ละงวดน่ะ สมุดลายไทยของหมู่เด็กนักเรียนน่ะ เต๊มพรื๊ดดดดดดด......... เป็นหน้าๆ น๊า ”
“ เอ๊อออ .......ถีงว่า ?? ”
สองสามงวดที่ผ่านมา แกโทรมารบเร้าให้ไปช่วยกินให้ได้งานลี้ยงชาวซอย รับร่วมสามหมื่นเงิน แกบอก.......... เลยชวนน้องเสียงหว๊าน ....... หวานไปกินด้วย จึงได้ถึงบางอ้อว่าแกถูกได้บ่อยๆเพราะเหตุ เล่นบัญชีหางว่าวนี่เองน่อ ! แต่ป้าแกก็ถูกบ่อยเอาการทีเดียวแหละ ป้าน้อยศรีสุสุวรรณแม่ค้าก๋วยเตี๋ยว – ผัดไทย – อาหารตามสั่งในซอยกิจการหน้าหมู่บ้านกลางกรุงห้วยขวาง
“ สัญญาเช่าที่ดินจะหมดอายุสองสามเดือนนี่แล้ว ”
ตึกแถวย่านที่แกเช่าอยู่ มีหลายคูหาเป็นแถวแนวยาว ทอดขนานไปตามแนวเขตรั้วของโครงการหมู่บ้านและคอนโดยุคใหม่สำหรับกลุ่มคนผู้มีเงินอีกระดับชั้นหนึ่ง
“ ...... ยังไม่รู้จะไปหาที่อยุ่ใหม่ย่านไหนอีกเนี่ยะ ฮึๆ ”
ป้าน้อยแกพูดยิ้มๆ ขณะที่มือแกสาละวนอยู่กับการปรุงลาบอีสานในงานจัดเลี้ยงเพื่อนร่วมซอยฐานแกถูกหวยรวยเบอร์
“ ได้แล้วพี่ 173 หนึ่งใบแบ่งคนละซีกครับ ”
เลขตามสั่งที่แกบอกเด็ดๆ 173 สูตรพิฆาตกองสลาก ตูข้ามาหาได้ย่านแถวตลาดนัดคลองถมบ้านหม้อสี่แยกหน้าอำเภอนี่ ได้ใบเดียวเน๊ตๆแบ่งคนละซีกครับ ฉีกไว้ให้แกแล้วแยกไว้ต่างหากแถมเขียนชื่อสลักหลังเช็คไว้ให้ด้วยกันเสีย แหนะพอว่าแล้วพลันก็มีสายเข้า อ๊ะ ....... ไม่ใช่

1627 น.
คำอธิษฐานเป็นจริง ! ยันเพลานี้น้ำประปาไม่หยุดไหล ไอ้เร๊า ก้อนึกวา น้ำประปามันจะสต็อปไม่ไหลต่อเช้าเลย พลันก็ระดมสรรพสิ่งอันที่เป็นรูปทรงสันฐานที่จะจุกักเก็บน้ำได้สาราพัดเป็นต้นว่าขวดน้ำส้มน้ำอัดลม หม้อหุงข้าวกระแป๋งสีทาบ้าน คุถัง กาลามัง(อ๊ะ นี่ไม่ได้ก้นแตกรั่ว) ขนๆค้นๆมาวางเรียงรายเติมน้ำให้เต็มทุกสิ่งอัน วางเป็นแถ๊วววเป็นตับ แต่เอาเข้าจริงๆท่านไหลของท่านสะดวกโยธิน แม้ขณะเขียนอยู่นี่ เอ้ออ ท่าจะหยุดไหลตอนกลางคืนล่ะมั๊ง ? รึไม่ก็ไม่มีการหยุดปิดซ่อมใดๆจากการประปา และส่วนทางด้านการไฟฟ้าก็ไสวสว่างกระจ่างแจ้งสะดวกดับไปแค่ชั่วโมงเศษๆ แต่ที่ม้ามืดเจ้าประจำน่ะ ........... นี่เล๊ย ระบบอินเตอร์เน็ตของบริษัท.. ษัท ษัท มันดับมาตั้งแต่เก้าโมงโด๊ะ .......... ก่อนพวกที่เขาแจ้งเตือนไว้ให้ทราบล่วงหน้า ดับของมันมายังงั๊นเงียบสนิทศิษย์เฉยเมย เหอออ ๆตูล่ะเชื่อจริงจริ๊ง ! เด็ดขาด เน็ตประเทศสารคอก ! นี่จะบอกไรให้เราๆท่านๆได้ทราบกันชัดๆครับ น้ำประปาเขาปิดระบบซ่อมแซมของเขาเราไม่ได้เปิดน้ำเขาใช้ไม่มีกระแสน้ำไหลผ่านมิเตอร์เราจ่ายตังค์เท่าที่ใช้น้ำเขา การไฟฟ้าก็เช่นกันเขาจะปิดกี่ชั่วโมง หรือเป็นวันเราก็จ่าย ตามแอมป์มิเตอร์ไฟฟ้าเท่านั้น แต่กับระบบอินเตอร์เน็ตมันหยุดแล้วขาด ---- ขาดแล้วหยุด วันละแปดหนๆละสิบห้านาที พอครบรอบการใช้งานหนึ่งเดือน บิลล์มันมาเก็บตังค์ ครบเต็มสัญญาเหมาขาดรายเดือน ......... !

1911 น.
อาบน้ำแล้วต้องอาบแต่หัววัน เตรียมการณ์ไว้ เกิดจับพลัดจับผลูคณะคุณพี่ฝ่ายระบบประปาท่านปิดระบบสายส่งน้ำเพื่อซ่อมปรับปรุง ขืนไปอาบเอาสองทุ่มสามทุ่มไม่มีมีน้ำซักกะหยดให้อาบ ต๊าย ! โทษใครก็ไม๊ได๊ตานี้ เพราะท่านแจ้งไว้ให้ทราบๆกันแล้วผ่านทางชาวแม่ค้านั่นอาบแต่หัวค่ำก็ดีไปอย่างรุ่งเช้าตื่นตอนตีสี่ตีห้า ถ้ามันยังไหลอยู่ก็อาบมันอี๊ก เหออ ๆกันไว้เผื่อไม่มีน้ำไหลมาตอนสายๆช่วงระยะนี้ต้องเอาแบบนี้ไว้ กันเหตุฉุกเฉินขาดแคลนน้ำน่ะ แต่หากไม่มีน้ำมาจริงๆ ก็โน่นแหละที่โรงนอนของฝ่ายร้อย ตชด.ท่านมีสต็อกน้ำไว้เป็นแท็งค์หอสูงคงพอได้แหละประหยัดๆใช้กันอาบซะซักคนละหนึ่งคุถังพลาสติค พอเพียงให้ผ่านช่วงซ่อมระบบของ กปภ.ท่าน

2020 น.
น๊าน ................ มาแย๊ววววววววว พระเอกเรา ระบบอินเตอร์เน็ตผู้เมตตาอารีต่อผู้บริโภค โอกราบขอบพระคุณเป็นล้นพ้นครับท่าน

ไม่มีความคิดเห็น: