CHAAI STUDIO


      
            

<=กรุงเทพฯ,Thai <=อเมริกา, WashingtonDC <=รัสเซีย, Moscow <=เกียวโต,Japan

วันจันทร์ที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551

มื้อเช้า / ( Breakfast )

4 กุมภาพันธุ์ 2551

0725 น.
ตื่น แย๊วววว ................. สายหน่อยหกโมงเศษๆ กึงกัง ๆ ลุกยันตัวลุกขึ้น ลุกได้แล้วอย่าเป็นทาสมันความเอื่อยเฉื่อยทำไรก็ทำมัน ยามแรกของวันใหม่วันที่หนึ่งของชีวิตแรกเริ่มท้องฟ้ากว้างไกลสายลมพัดเอื่อยๆใบไม้ลู่หอบพริ้วววไปตามแรงลมเอื่อย

ถนนในหมู่บ้านนานๆทีรถจะวิ่งผ่านไปแบบเรียบร้อย
โฮ่ง ง ง ง ............. ๆ
เสียงป๊องแป๊ง ๆคลึ่ง .... คลึ่ง ๆ ๆ
อ๊ะตื่นไม่ตื่นก็คือเวลาต้องตื่นห้องน้ำว่างแล้ว เป็นคิวของตัวแน่ๆตามเวลาเร็วไปเลย

มันอยู่ในตู้ ถุงเท้าคู่ใหม่วันนี้ต้องพับหัวลงนิดๆดึงมันให้ตึงเปรี๊ยะเลย
เตาแก๊ซเสียงดังฟู่ๆอยู่ข้างล่าง มาเร๊ว ....... มานี่กระทงเร๊วว บ้านเราไม่เลี้ยงหมาเหมือนบ้านตาข้างๆนั่น เจ้ากระทงนิ๊ววๆพี่เราอุ้มมันมาคืนวันลอยกระทง
มันเปียกน้ำหนาวสั่นๆตัวเล็กๆยังก๊ะลูกหนู
อ๊ะ ............. อย่าพ๊ออออออ
โหฮ๊วววววว ......... !
ทั้งเราและพี่แทบจะใจหาย ! หายใจไม่ทันล่ะ ก็พ่อเราปากใหญ่กว้าง

ด้วยมือใหญ่ๆของพ่อคีบจับเจ้ากระทงนิ๊วววๆจะป้อนลงปากพ่อเลยอ่ะ ....
เราก๊ะพี่งี๊ ร้องกันหลงเสียงไปเลย
มันรอดปากพ่อเรา
เหมือนเจ้าแสงเรืองตัวนิ๊มนิ่มตุ๊กตุ่น ตุ๊กแกนิ่มเรืองแสงนั่น

พ่อทำท่าจะหย่อนมันลงปากกร้วมให้เรางี๊......................... ระวังแต่พ่อล่ะ
เวลามีอะไรใหม่ๆเข้าบ้านพ่อจะจับตรวจๆ แล้วก็จะทำท่าเลยเข้าปาก


“ เบร๊อะ ๆ ๆ .......... ใครกินไรต้องเป็นนั้นแหละ ”
พ่อว่า
แต่ก็ไม่เห็นพ่อกินอะไรของเรากับพี่ซักอย่างหรอก
ยามเช้า เวลาแม่เคาะชามอลูมิเนียมนั่นคือเวลามื้อเช้าของเจ้ากระทงแล้ว

และต่อไปฉันกับพี่ก็จะแต่งตัวให้เสร็จ
เพิงหลังคาข้างๆบ้านเราน่ะเสียงพ่อดึงโน่นนี่ กึงกังๆ


“อนิจจา เกิดมา เป็นช่างซ่อม
.ตัวแมมมอม ผอมดำ ทำแต่งาน
.เฝ้าแต่อู่ อยู่กับรถ อดมานาน
.ทรมาน ตัวตน ทน ผ่ายผอม
.อยากมีรัก สักคน จนปัญญา
.ใครจะมา เหลียวแล แค่ช่างซ่อม
.เงินเดือนต่ำ ก็ต้องทำ เพาะจำยอม
.เฝ้าอดออม ถนอม ไม่ฟุ่มเฟือย……
”


"เพลงไร อ่ะพ่อ?"
เฮียง้วน ถามพ่อขณะขับรถไปส่งพวกเรา โรงเรียนและเตลิดไปทำงานของพ่อด้วย
"อ๊ะ ....... ม่ายย รู๊ ๆ เหออ ๆนี่แหละสุดย๊อดดดด อำมตะลูกกระทุ้งแหละ"
"พ่อเป็นนักร้อง"
เราอยากให้เราอยู่ข้างพ่อ เป็นนักร้อง
" ......................................... "
"เชอร์รี่ จะเป็นนักร้องพ่อ ........ "
เฮียง๊วน บอกพ่อ ขณะพ่อเปลี่ยนจากร้องเพลงเป็นผิวขลุ่ยปาก
" เฮอะ เหออ หนูเชอะจะเป็นพยาบาลต่างหาก "
พ่อคนเดียวที่เรียกเราว่า เชอะ เราเป็นไรก็ได้ ที่พ่ออยากให้เป็น
" แต่เฮียง้วน ต้องมาจับคีมจับท่อประปาช่วยพ่อ "
เฮียง้วน ชอบกอดอก เวลาพ่อชวนให้ทำให้เป็นไรด้วย.

ไม่มีความคิดเห็น: