CHAAI RADIO

             
<=กรุงเทพฯ,Thai <=อเมริกา, WashingtonDC <=รัสเซีย, Moscow <=เกียวโต,Japan

วันจันทร์ที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551

มื้อเช้า / ( Breakfast )

4 กุมภาพันธุ์ 2551

0725 น.
ตื่น แย๊วววว ................. สายหน่อยหกโมงเศษๆ กึงกัง ๆ ลุกยันตัวลุกขึ้น ลุกได้แล้วอย่าเป็นทาสมันความเอื่อยเฉื่อยทำไรก็ทำมัน ยามแรกของวันใหม่วันที่หนึ่งของชีวิตแรกเริ่มท้องฟ้ากว้างไกลสายลมพัดเอื่อยๆใบไม้ลู่หอบพริ้วววไปตามแรงลมเอื่อย

ถนนในหมู่บ้านนานๆทีรถจะวิ่งผ่านไปแบบเรียบร้อย
โฮ่ง ง ง ง ............. ๆ
เสียงป๊องแป๊ง ๆคลึ่ง .... คลึ่ง ๆ ๆ
อ๊ะตื่นไม่ตื่นก็คือเวลาต้องตื่นห้องน้ำว่างแล้ว เป็นคิวของตัวแน่ๆตามเวลาเร็วไปเลย

มันอยู่ในตู้ ถุงเท้าคู่ใหม่วันนี้ต้องพับหัวลงนิดๆดึงมันให้ตึงเปรี๊ยะเลย
เตาแก๊ซเสียงดังฟู่ๆอยู่ข้างล่าง มาเร๊ว ....... มานี่กระทงเร๊วว บ้านเราไม่เลี้ยงหมาเหมือนบ้านตาข้างๆนั่น เจ้ากระทงนิ๊ววๆพี่เราอุ้มมันมาคืนวันลอยกระทง
มันเปียกน้ำหนาวสั่นๆตัวเล็กๆยังก๊ะลูกหนู
อ๊ะ ............. อย่าพ๊ออออออ
โหฮ๊วววววว ......... !
ทั้งเราและพี่แทบจะใจหาย ! หายใจไม่ทันล่ะ ก็พ่อเราปากใหญ่กว้าง

ด้วยมือใหญ่ๆของพ่อคีบจับเจ้ากระทงนิ๊วววๆจะป้อนลงปากพ่อเลยอ่ะ ....
เราก๊ะพี่งี๊ ร้องกันหลงเสียงไปเลย
มันรอดปากพ่อเรา
เหมือนเจ้าแสงเรืองตัวนิ๊มนิ่มตุ๊กตุ่น ตุ๊กแกนิ่มเรืองแสงนั่น

พ่อทำท่าจะหย่อนมันลงปากกร้วมให้เรางี๊......................... ระวังแต่พ่อล่ะ
เวลามีอะไรใหม่ๆเข้าบ้านพ่อจะจับตรวจๆ แล้วก็จะทำท่าเลยเข้าปาก


“ เบร๊อะ ๆ ๆ .......... ใครกินไรต้องเป็นนั้นแหละ ”
พ่อว่า
แต่ก็ไม่เห็นพ่อกินอะไรของเรากับพี่ซักอย่างหรอก
ยามเช้า เวลาแม่เคาะชามอลูมิเนียมนั่นคือเวลามื้อเช้าของเจ้ากระทงแล้ว

และต่อไปฉันกับพี่ก็จะแต่งตัวให้เสร็จ
เพิงหลังคาข้างๆบ้านเราน่ะเสียงพ่อดึงโน่นนี่ กึงกังๆ


อนิจจา เกิดมา เป็นช่างซ่อม
.ตัวแมมมอม ผอมดำ ทำแต่งาน
.เฝ้าแต่อู่ อยู่กับรถ อดมานาน
.ทรมาน ตัวตน ทน ผ่ายผอม
.อยากมีรัก สักคน จนปัญญา
.ใครจะมา เหลียวแล แค่ช่างซ่อม
.เงินเดือนต่ำ ก็ต้องทำ เพาะจำยอม
.เฝ้าอดออม ถนอม ไม่ฟุ่มเฟือย……


"เพลงไร อ่ะพ่อ?"
เฮียง้วน ถามพ่อขณะขับรถไปส่งพวกเรา โรงเรียนและเตลิดไปทำงานของพ่อด้วย
"อ๊ะ ....... ม่ายย รู๊ ๆ เหออ ๆนี่แหละสุดย๊อดดดด อำมตะลูกกระทุ้งแหละ"
"พ่อเป็นนักร้อง"
เราอยากให้เราอยู่ข้างพ่อ เป็นนักร้อง
" ......................................... "
"เชอร์รี่ จะเป็นนักร้องพ่อ ........ "
เฮียง๊วน บอกพ่อ ขณะพ่อเปลี่ยนจากร้องเพลงเป็นผิวขลุ่ยปาก
" เฮอะ เหออ หนูเชอะจะเป็นพยาบาลต่างหาก "
พ่อคนเดียวที่เรียกเราว่า เชอะ เราเป็นไรก็ได้ ที่พ่ออยากให้เป็น
" แต่เฮียง้วน ต้องมาจับคีมจับท่อประปาช่วยพ่อ "
เฮียง้วน ชอบกอดอก เวลาพ่อชวนให้ทำให้เป็นไรด้วย.

ไม่มีความคิดเห็น: